Taste of Cherry

Geçen İstanbul Film Festivalinde tesadüfen (nasıl böyle bir tesadüf olabilir diye sorulmamalı) saat 07.00 gibi Rexx'in oradan geçiyordum. Birilerinin bana el kol yaptığını gördüm. Sinemanın karşısındaki banklarda oturan eşofmanlı insanlar gördüm. Sonra ne dediklerini anladım:

-Film festivali için mi geldiniz?

Meğerse 10.30'da başlayacak bilet satışları için şimdiden sıraya giriliyormuş. Hatta aralarından birisi 05:00'de gelmiş. Herkesin termosu ve film festivali kitapçığı elindeydi. Adımı yazdım ben de listeye. Numaratör saat 09:00 civarı geldiğinde bize bu listeye göre numara verecek, bizi de 10:30da bu numaralara göre çağıracaklardı. Ben 11 numaraydım.

Numaramı aldıktan sonra gezmeye çıktım, oralarda bir yerde sanırım kahvaltısı meşhur bir yerde kahve içtim. Kahvaltı edenler de belli ki film için gelmişlerdi, aralarında konuşuyorlardı şuna alalım buna alalım diye. Neyse, sonra 10:30 gibi gittiğimde bir müddet daha bekledik. Kapıda 18-19 yaşlarında bir kız ile 55 yaşlarında bir adamın yeni tanışmışlar ama kısa sürede koyu bir on tutturduklarını düşündüğüm muhabbetlerine kulak misafiri oldum. Acayip bir sinema muhabbeti yapıyorlardı. Yani o kadar spesifikti ki. Mesela, sonu en garip biten korku filmi sence hangisiydi diye bir soru atıyor biri ortaya, diğeri başlıyor, X'ti bence, yok X değil de Y'nin sonu daha acayipti, Y değil de Z'de de çok tersköşe yapmışlardı ama Z değil de T'nin sonu da dönemine göre gayet güzeldi.

Bir tane filme de ben izlemedin onu demediler. Sanki dünyadaki tüm filmleri izlemiş sabaha kadar konuşabilirler gibiydi. Bir ara konu döndü dolaştı Kiyarüstem'e geldi. Kız onun filmleri zaten çıtır çıtır arka arkaya hepsini izlemiştim dizi gibi dedi. Sonra hangi filmi daha çok sevdikleri hakkında konuşmaya başladılar. Çok özendim açıkçası. O günden beri oturup Kiyarüstem'in filmlerini arka arkaya çıtır çıtır izleyeceğim bir dönem gelsin diye beklerken bir türlü gelmeyince bu dünyaya Kirazın Tadı ile başlamaya karar verdim.

İran filmlerini izlerken neden bilmiyorum ama içim sevgi doluyor. Bir de ne kadar az bütçeyle ne kadar sürükleyici filmler çekiyorlar diye düşünüyorum. Son bir klişeyle bitireyim o zaman: Sonunda izleyiciye ders verilmemiş mi, ölüp ölmediğini adamın filmin hikayesini anlar anlamaz merak etmeye başladınız. Alın size cevap. Hani film dergileri sürekli oyunbaz lafını kullanıyor da ben gıcık oluyorum ya. Oyunbaz kelimesi tamamen dergilerden silinecek ama tek film hakkında kullanılabilecke deseler Kirazın Tadı derdim.