Alt Tarafı Dünya'nın Sonu

 'A film to show to your mortal enemy' cümlesi ile tanıtıldığı ve takip ettiğim film eleştirmenleri tarafından yerden yere vurulduğu için bu filme, içerisinde Lea Seydoux ve Marion Cotillard harikaları olmasına rağmen, yapacak daha iyi bir şeyim olsaydı kesinlikle gitmezdim.

Peki sonucunda pişman oldum mu? Hayır! Aksine kendimden çok fazla şey buldum.

Son zamanlarda en sevdiğim 5 film listesine ani bir giriş yapan Sieranevada gibi bu film de bir evde geçiyor (tesadüfe bakın ki yine dışarısı sadece araba sahneleri) ve yine ölüm teması etrafında yeşeriyor.

Kimileri demiş ki bu kadar drama neden? Halbuki film en dramatik şeyden, bir aile içerisindeki, aynı kandan aynı candan insanların birbirine bu denli yabancılaşmasından bahsediyor. Yaşanan bütün dramalara benzer şeyleri kendi ailemle yaşadım diyebilirim. Ailedeki tüm kafadan kontaklıkların sebebi bu yabancılaşma ve bence bunlar çok gerçekçi diyaloglarla yazılmış. Zaten Xavier Dolan bir tiyatro metnini hiç değiştirmeden kullanmış sanırım. 1989 doğumlu yönetmen Dolan'ın ilk kez bir filmini izlemiş bulundum. Hatta acaba bu filmi gayet de beğenmemin sebebi yaşlarımızın yakınlığı mı diye de düşünmeden edemedim. Mesela çok eleştirilen taraflarından biri de filmde araya soktuğu müzik klibi havasındaki sekanslar. Açıkçası MTV klipleri ile büyüyen bir nesil olarak bu medium'un sinemalarda yaratıcı bir şekilde kullanılmasına karşı değilim, bana zevk verdi.

Erken boşalma mı???

Geçenlerde bir edebiyat söyleşisine katıldım ve biri söz alıp şu anda edebiyatta ve sanattaki 'çürüme'nin sebebinin bu eserlerin 'erken boşalma' mantığına uygun bir şekilde insana çok kısa sürede kısa süreli zevk vermesi dolayısıyla olduğunu söylüyordu. Alt Tarafı Dünyanın Sonu için de bunu düşündüm. Lea Seydoux'un, Marion Cottillard'ın güzelliği, filmde hareketli müzik klipleri ile bize verilen kısa süreli zevkler, şüphesiz ki bir Nuri Bilge Ceylan filmi izlerkenki (tesadüfe bakın ki filmlerinde inorganik müzik kullanmaz) uzun süren filmden sonra da süren bir zevk vermiyordu. Fakat ne yapalım erken boşalıyorsak? O kadar da (bizim) suç(umuz) mu?