Prenses Mononoke

16.03.2016Interlocutor'un gücü adına !!!

Başka Sinema iyi ki var.

Daha önce nasıl dikkatim çekmemiş, işyerimin yanıbaşında (Taksim) iki tane varken neden değerlendirememişim bilemiyorum. Aslında biliyorum, yoğun çalışma temposundan. Yeniden çalışmaya başlayınca umarım beni çok mutlu eden bu film sevdasıyla ara sıra yine hasret giderebilirim.

Çarşamba günleri de Başka Çarşamba günü. Daha önce vizyona girmiş filmler 21.15 seanslarında gösterime giriyor. Daha önce bu kapsamda Only Lovers Left Alive izlemiştim. Bu filmler seçme olduğu için genellikle belirli bir seviyenin üstünde filmler oluyor. Genellikle de tüm salon dolu oluyor.

Prenses Mononoke, Rüzgar Yükseliyor (The Wind Risen) ve Ruhların Kaçışı'ndan (Spirited Away) sonra izlediğim üçüncü Hayao Miyazaki filmiydi. Diğer filmlerden çok daha derin anlamlar çıkardım. Bugünün Türkiye'sini biliyorum çok fazla filmde görüyoruz hepimiz (Algıda Seçicilik) ama bu filmde farklı olarak bugün yaşadığımız çıkmazlara çözüm önerileri gördüm diyebilirim.

Ashitaka-san ya da Ashitaka oğlan :) 'ın doğa ve insan arasındaki çatışmayı çözebilmek için iki taraf ile de bağlantılar kurması gerekiyordu. Gerçek duygu ve bilgi paylaşımına dayanan ve ancak karşı tarafı anlamaya çalıştığımızda oluşan bağlantılar. Ancak o zaman o iki tarafı da iyilik veren bir plana razı edebilecekti.

Filmdeki güzel şeylerden biri de nefretinden plansız, önüne geleni yıkan bir 'iblis'e dönüşen yaban domuzuna, kurtların tanrısının şuna bak konuşamıyor bile demesiydi. Neden bu replik oraya koyulmuştu? Ağzından salyalar çıkan ve siyah solucanlarla kaplı bir hayvanın konuşamayacağı zaten bariz değil miydi? Konuşamıyor derken, mantıklı konuşamıyor, derdini anlatamıyor ve de plan yapamıyor diye anladım ben. Yani iblise dönüştüğü için konuşamıyor değil konuşamadığı için, iletişime geçemediği için iblise dönüşüyor.

Öte yandan içinde hem nefreti hem de diğer insanlara dair bilgileri ve bağları barındıran Ashitaka ise herkesi kurtuluş için çalışmaya ikna eden bir lider olabildi. Konuşabildi.

Interlocutor, küreselleşme litaratüründe yerel ile global arasında sağlıklı ilişkiyi kuran kişidir. Bu filmde de yerel orman, global insanın yaşamı için ormana yaptıklarıydı. Bu yüzden bu başlığı seçtim :)

İnsan sofistike bir canlı, ve bu yüzden siyah-beyaz değil hiçbir şey ve ancak bu yeteneklerini keşfederse girdiği çıkmazlardan çıkacak ışığı oluşturabilir, cümlesi ile özetleyebilirim bu çok sevdiğim ve benimsediğim filmi.

Not: 76 yaşındaki Hayao Miyazaki ve tabii ki onun liderliğinde çalışan insanlarla aynı çağı paylaştığımız için çok seviniyorum ben. Bir diğer kafamdaki Japon üstat, 1760 doğumlu Katsushika Hokusai de herhalde böyle biriydi diye düşünüyorum. Ama bunu duyan bir Japon bana çok kızardı herhalde. Ne de olsa, Dostoyevski'nin, hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık demesi gibi, tüm bu animeye dair güzellikler de Hokusai'nin Manga'sından çıkma...